End of Time – piosenka amerykańskiej wokalistki Beyoncé Knowles, pochodząca z jej czwartego albumu studyjnego, 4 (2011). Została napisana przez Knowles, Teriusa Nasha, Shea Taylora i Dave’a Taylora, zaś za jej produkcję odpowiadali Knowles, The-Dream, Switch oraz Diplo. Demo utworu, znanego wówczas nieoficjalnie jako „Till the End of Time”, wyciekło do Internetu 20 maja 2011 roku, rodząc spekulacje, iż może on zostać wydany jako drugi singel z płyty, po „Run the World (Girls)” (2011). Jednakże ostatecznie na kolejny singel z 4 wybrany został „Best Thing I Never Had”. W lutym 2012 roku na stronie internetowej wokalistki ogłoszono, że „End of Time” jest piątym singlem promującym album, a jego premiera w Wielkiej Brytanii miała miejsce 22 kwietnia 2012 roku. Jako utrzymany w szybkim tempie utwór z pogranicza R&B i dance, „End of Time” zawiera wpływy późnej twórczości legendy nigeryjskiej sceny muzycznej, Fela Kutiego; linia basowa kompozycji inspirowana była dokonaniami tegoż multiinstrumentalisty. Piosenka składa się również z elementów Afrobeatu, a jej instrumentacja obejmuje między innymi dźwięki marszowych bębnów, perkusji oraz rogów. Energetyczna instrumentacja „End of Time” przywodzi na myśl podobieństwa do kilku utworów Michaela Jacksona z ery Off the Wall (1979-80). „End of Time” została dobrze przyjęta przez krytyków muzycznych, którzy uznali ją za jeden z najlepszych punktów 4, chwaląc tekst piosenki, wokal Knowles, a także chwytliwe beaty. Tło i nagrywanie Knowles wytłumaczyła w jednym z wywiadów, że do nagrania „End of Time” zmotywowało ją bliższe zapoznanie się z twórczością kilku artystów rockowych, których wcześniej widziała na festiwalach muzycznych całego świata. Wokalistka analizowała teksty oraz melodie ich utworów, a także sposób, w jaki łączyli dźwięki różnych instrumentów; „Instrumentacja była po prostu piękna. Poczułam, że potrzebuję w moim repertuarze właśnie takich klasyków”, dodała. Z kolei linia basowa „End of Time” inspirowana była twórczością legendy nigeryjskiej sceny muzycznej, Fela Kutiego. Mówiąc o jego dokonaniach, Beyoncé przyznała, że „docenia to, w jaki sposób ukazywał swoje serce i duszę w muzyce, […] dzięki czemu można się w niej zatracić”. „End of Time” został nagrany w nowojorskich MSR Studios, gdzie Knowles przez kilka dni współpracowała z zespołem z Fela! – broadwayowskiego musicalu o życiu Kutiego. Jak powiedział Jordan „DJ Swivel” Young, ten okres miał szczególnie ważny wpływ na „Fela Kuti-owski charakter” utworu; jest on wyczuwalny przede wszystkim w bogatej instrumentacji, złożonej między innymi z perkusji i rogów. Tekst utworu został napisany przez Knowles, Teriusa Nasha, Shea Taylora i Dave’a Taylora, podczas gdy za jego produkcję odpowiadali Knowles, The-Dream, Switch oraz Diplo. The-Dream i Switch włączyli do piosenki elementy muzyki elektronicznej, zmodyfikowali fragmenty pierwotnego wokalu, a także wykorzystali syntezatory do nagrania intro. Wydanie i konkurs na remiks Fragmenty „End of Time” wyciekły do Internetu 1 maja 2011 roku, natomiast 20 maja w sieci pojawiło się pełne demo utworu. W międzyczasie, 12 maja, wybrana grupa fanów wokalistki miała okazję przedpremierowo wysłuchać podczas zamkniętego przyjęcia pięciu nowych piosenek Knowles, włączając w to „End of Time”. W tamtym okresie nieoficjalnie utwór nazywano „Till the End of Time”. Kilka stron internetowych, a w tym MTV News, spekulowało, że „End of Time” może być drugim singlem z 4. Jednakże pogłoski te zostały ucięte przez premierę amerykańskiego singla promocyjnego „1+1” 25 maja 2011 roku. Wkrótce Columbia Records oświadczyła, że „1+1” nie zostanie wysłany do rozgłośni radiowych, jako że to „Best Thing I Never Had” został wybrany na kolejny międzynarodowy singel promujący album. 8 lutego 2012 roku za pośrednictwem oficjalnej strony internetowej wokalistki i jednocześnie oświadczenia prasowego Parkwood Entertainment/Columbia Records poinformowano, że „End of Time” zostanie wydany jako piąty singel z 4. Jeszcze przed premierą singla, Beyoncé, we współpracy ze stroną internetową SoundCloud, zorganizowała konkurs na remiks „End of Time”; mógł w nim uczestniczyć każdy, kto ukończył co najmniej 18 lat. Następnie internauci oddawali głosy w SoundCloud na, ich zdaniem, najlepszą wersję. Konkurs trwał od 8 lutego do 9 marca 2012 roku; w sumie otrzymano ponad trzy tysiące zgłoszeń. 50 remiksów, które zdobyły najwięcej głosów od użytkowników SoundCloud przeszło do kolejnego etapu, w którym międzynarodowy panel jurorski wybrał ostatecznego triumfatora. W skład tego grona wchodziła Knowles, brytyjska artystka Isabella Summers z Florence and the Machine, holenderski producent i DJ Afrojack, polski duet DJ-ów i producentów WAWA, nowojorski DJ Jus-Ske, a także nagrodzony Oscarem kompozytor i producent Giorgio Moroder. 17 kwietnia 2012 roku ogłoszono oficjalnie, że zwycięzcą konkursu jest Polak, Radzimir Dębski, uczestniczący z kompetencji pod pseudonimem Jimek; w ramach nagrody otrzymał 4 tysiące dolarów, zaś jego remiks ukazał się ponadto na minialbumie 4: The Remix. Kompozycja „End of Time” to utrzymany na pograniczu R&B i dance utwór o szybkim tempie, który zawiera ponadto elementy Afrobeatu, Latin jazzu oraz funku. Od strony muzycznej, utwór opiera się przede wszystkim na dźwiękach instrumentów dętych blaszanych, w tym marszowych bębnów i perkusji, a także gitary basowej, trąbek, rogów, puzonu, saksofonu tenorowego, altowego i barytonowego. Jak zauważa AOL, instrumentacja perkusyjna oraz beaty utworu dostarczają mu wysokiego poziomu energii. James Dihn z MTV News uznał, że „End of Time” stanowi spuściznę twórczości Destiny’s Child, głównie dzięki rapowo-wokalnemu stylowi, jaki prezentuje w nim Knowles, i który zbliżony jest do charakteru utworu „Say My Name” (2000) formacji. Charley Rogulewski z AOL Music skomentował, że „End of Time” nawiązuje do twórczości Quincy’ego Jonesa oraz Michaela Jacksona z początków lat 80., a zwłaszcza utworu „Off the Wall”. Podobną opinię wyraził Brad Wete z Entertainment Weekly, który z kolei uznał, że rytmiczna aranżacja „End of Time” przypomina inną ścieżkę Jacksona, „Wanna Be Startin’ Somethin’” (1983). Adam Markovitz z tej samej publikacji zauważył, że styl „End of Time” nawiązuje do dokonań Jacksona z ery Off the Wall (1979-80), zaś beaty utworu przywodzą na myśl podobieństwa do twórczości wokalisty Bo Diddleya. Przyjęcie Odbiór krytyków „End of Time” został generalnie dobrze przyjęty przez krytyków muzycznych, którzy chwalili jego produkcję, a zwłaszcza beaty; wielu z nich wyróżniło utwór jako jeden z najmocniejszych punktów albumu. Lewis Corner z Digital Spy przyznał piosence maksymalną ocenę, uznając ponadto, że „End of Time” „jest jedną z najbarwniejszych i najbardziej radosnych kompozycji w twórczości Bey”. Joanne Dorken z MTV UK stwierdziła, że rytm piosenki czyni ją „szalenie chwytliwą” i zarazem „pozostającą w pamięci”; recenzję zakończyła
Źródło: Wikipedia (PL). Tekst oparty na treści z Wikipedii, licencja CC BY-SA. Może zawierać elementy z Wikidanych/Wikimedia Commons.