Wstęp
Operacja Anger, znana również jako druga bitwa o Arnhem, miała miejsce w kwietniu 1945 roku i stanowiła istotny element alianckiej kampanii mającej na celu wyzwolenie Holandii z rąk niemieckich. Była to operacja przeprowadzona przez 1 Armię Kanadyjską, która zmobilizowała brytyjską 49 Dywizję Piechoty West Riding oraz kanadyjskie jednostki pancerne. Celem tej ofensywy było zdobycie strategicznego miasta Arnhem, które wcześniej doświadczyło brutalnych walk podczas nieudanej operacji Market Garden we wrześniu 1944 roku.
Tło historyczne
Przed rozpoczęciem operacji Anger, Arnhem już raz stało się polem bitwy. W wrześniu 1944 roku alianci przystąpili do operacji Market Garden, mającej na celu szybkie zdobycie mostów w Holandii i otwarcie drogi do Niemiec. Jednakże, zła koordynacja działań oraz silna reakcja niemieckich jednostek pancernych doprowadziły do klęski brytyjskiej 1 Dywizji Powietrznodesantowej. Po tej porażce, linia frontu ustabilizowała się na dłuższy czas, a mieszkańcy Arnhem zostali zmuszeni do opuszczenia swoich domów.
Przygotowania do nowego ataku
Po wielu miesiącach stagnacji, w lutym 1945 roku alianci rozpoczęli ofensywę w kierunku Dolnego Renu. Kanadyjska 1 Armia pod dowództwem generała Harry’ego Crerara przygotowywała się do działania na terenach Holandii. W marcu, po udanej operacji Plunder, II Korpus Kanadyjski zbliżył się do rzeki IJssel. Crerar dostrzegł wtedy szansę na odzyskanie Arnhem, co pozwoliłoby na kontynuację natarcia w głąb Niemiec.
Plan operacji Anger
Plan operacji Anger zakładał przeprowadzenie ataku w trzech fazach. Pierwszym krokiem miało być oczyszczenie wschodnich i południowych dzielnic Arnhem przez brytyjską 56 Brygadę Piechoty. Następnie, w drugiej fazie, 146 Brygada miała przejąć kontrolę nad wzgórzami na północ od miasta, a w końcowej fazie 147 Brygada miała zabezpieczyć północny brzeg Dolnego Renu. Kluczowym elementem planu była także współpraca z jednostkami kanadyjskimi oraz wsparcie ze strony Royal Air Force i Royal Navy.
Siły alianckie i niemieckie
Siły alianckie składały się głównie z brytyjskich jednostek piechoty oraz kanadyjskiej artylerii i czołgów. Z kolei Niemcy, dowodzeni przez generała Johannesa Blaskowitza, dysponowali około dziesięcioma tysiącami żołnierzy w rejonie Arnhem. Mimo że ich liczebność była mniejsza niż podczas wcześniejszych walk, niemieckie umocnienia i determinacja w obronie miasta stwarzały poważne wyzwanie dla aliantów.
Bitwa o Arnhem
Operacja Anger rozpoczęła się 12 kwietnia 1945 roku od intensywnego ostrzału artyleryjskiego pozycji niemieckich. Alianci starali się zmiękczyć obronę przed nadchodzącym atakiem. Przeprawa przez rzekę IJssel nastąpiła późnym wieczorem tego samego dnia, jednakże napotkała liczne trudności związane z opóźnieniami w dotarciu pojazdów desantowych oraz problemami technicznymi.
Pierwsza faza ataku
Pomimo początkowych komplik
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).