„`html
Zrąbień dębowiec – charakterystyka gatunku
Zrąbień dębowiec (Chrysobothris affinis) to interesujący gatunek chrząszcza, który zalicza się do rodziny bogatkowatych oraz podrodziny Buprestinae. Jego zasięg występowania obejmuje zachodnią i środkową część krainy palearktycznej, co czyni go owadem polifagicznym, czyli takim, który żeruje na różnych roślinach. Larwy tego gatunku są kambiofagiczne, co oznacza, że żerują pod korą drzew liściastych, wpływając na ich kondycję i zdrowie.
Taksonomia i klasyfikacja
Gatunek Zrąbień dębowiec został po raz pierwszy opisany w 1794 roku przez znanego entomologa Johana Christiana Fabriciusa, który nadał mu nazwę Buprestis affinis. W obrębie tego gatunku wyróżnia się sześć podgatunków, które różnią się nieco od siebie cechami morfologicznymi oraz zasięgiem występowania. Do najważniejszych należą:
- Chrysobothris affinis affinis (Fabricius, 1794)
- Chrysobothris affinis heliophila Abeille de Perrin, 1893
- Chrysobothris affinis kostini Bellamy, 1998
- Chrysobothris affinis nevskyi Richter, 1944
- Chrysobothris affinis tetragramma Ménétriés, 1832
- Chrysobothris affinis tremulae Kostin, 1973
Morfologia Zrąbienia dębowca
Owad ten charakteryzuje się smukłym ciałem o długości wahającej się od 10,5 do 15 mm, co sprawia, że jest od 2,5 do 3 razy dłuższy niż szerszy. Jego grzbiet jest mocno przypłaszczony i zwykle pokryty metalicznym spiżowym lub ciemnobrązowym ubarwieniem. Rzadziej można spotkać osobniki w odcieniach metalicznie niebieskawych lub zielonkawych. Na pokrywach chrząszcza znajdują się trzy pary dołków o barwie metalicznie zielonkawej, miedzianej lub złocistej.
Głowa Zrąbienia dębowca jest szersza niż dłuższa, a oczy są duże i rozciągają się ku tyłowi. Czułki tego owada są lekko zakrzywione i składają się z wydłużonych członów pierwszego i trzeciego. Przedplecze jest mocno poprzeczne oraz niemal dwukrotnie szersze niż dłuższe. Pokrywy są szersze od przedplecza i mają zaokrąglone barki oraz prosto zbiegające boki ku delikatnie piłkowanym wierzchołkom.
Odnóża przedniej pary wyróżniają się silną budową ud z mocnym zębem skierowanym ku przodowi. Tylna para odnóży także ma swoje specyficzne cechy – ich stopy mają człon pierwszy dłuższy niż trzy następne razem wzięte. Odwłok samicy kończy się prostokątnym segmentem z parą płaskich ząbków narożnych, podczas gdy samiec ma okrągło wycięty segment zakończony ząbkami.
Ekolodzy i biologia życia Zrąbienia dębowca
Zrąbień dębowiec preferuje ciepłe i nasłonecznione miejsca, zasiedlając lasy liściaste, zadrzewienia oraz parki. Ten gatunek występuje głównie w nizinach i na wysokościach do około 800 m n.p.m., chociaż w niektórych region
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).