Wstęp
Mount Everest, znany również jako Czomolungma w języku tybetańskim oraz Sagarmatha w nepalskim, to najwyższy szczyt na Ziemi, wznoszący się na wysokość 8848,86 m n.p.m. Jest to nie tylko symbol Himalajów, ale również jedno z najbardziej rozpoznawalnych miejsc na świecie. Położony na granicy Nepalu i Tybetu, Everest przyciąga alpinistów z całego globu, marzących o zdobyciu jego szczytu. Jego majestatyczna obecność i trudne warunki sprawiają, że wspinaczka na tę górę jest zarówno wyzwaniem, jak i niebezpieczeństwem.
Nazwa i historia
Początkowo szczyt ten znany był jako Szczyt XV, nazwany przez Indyjską Służbę Topograficzną. W 1865 roku nadano mu nazwę Mount Everest na cześć sir George’a Everesta, walijskiego geodety, który był pionierem w pracach nad mapowaniem Indii. Choć sam Everest sprzeciwiał się takiemu uhonorowaniu, nazwa ta przyjęła się na całym świecie. Warto zauważyć, że lokalne nazwy mają swoje znaczenie – Czomolungma oznacza „Bogini Matka Śniegu”, a Sagarmatha to „Czoło Nieba”. Te różnorodne nazewnictwo odzwierciedla kulturowe znaczenie góry dla lokalnych społeczności.
Pomiar wysokości
Pomiar wysokości Mount Everestu to temat pełen kontrowersji i historycznych dyskusji. Pierwsze pomiary rozpoczęły się już w XIX wieku, kiedy to Brytyjczycy wykorzystali teodolity do określenia wysokości szczytu. W 1856 roku ogłoszono, że Everest wznosi się na 8840 m n.p.m., jednak kolejne badania przyniosły różne wyniki. Ostatecznie po wielu latach sporów i nowych pomiarów ustalono wysokość 8848 m n.p.m., która stała się powszechnie akceptowana. Pomiar przeprowadzony w 2020 roku przez przedstawicieli Nepalu i Chin ustalił wysokość Everestu na 8848,86 m n.p.m., co uwzględniało warunki lodowe na szczycie.
Drogi wspinaczkowe
Wspinaczka na Mount Everest wymaga starannego planowania i przygotowania ze względu na różne trudności terenowe i zmienne warunki atmosferyczne. Najpopularniejsza droga prowadzi od strony Nepalu granią południowo-wschodnią. Główna baza znajduje się na lodowcu Khumbu na wysokości około 5400 m n.p.m., skąd wspinacze rozpoczynają swoją wyprawę. Trasa ta prowadzi przez lodospad Khumbu oraz Kocioł Zachodni, a następnie wymaga pokonania strefy wysokogórskiej z charakterystycznym Żółtym Wstęgą oraz Żebrem Genewczyków. To właśnie ta droga była użyta przez pierwszych zdobywców Everestu – Edmunda Hillary’ego i Tenzinga Norgaya w 1953 roku.
Zagrożenia i tragedie
Zdecydowanie największym zagrożeniem związanym z wspinaczką na Mount Everest są ekstremalne warunki pogodowe oraz ryzyko lawin. W historii wielu ekspedycji doszło do tragicznych incydentów, które przypominają o niebezpieczeństwie związanym z tą działalnością. Największa tragedia miała miejsce w maju 1996 roku, kiedy to osiem osób zginęło podczas burzy śnieżnej. Inne poważne incydenty miały miejsce podczas lawin oraz trzęsień ziemi, które spowodowały straty w ludziach oraz zniszczenia infrastruktury w obozach podszczytowych.
<h2
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).