Pole Namiotowe Ukta

Kategoria: Wsie w obwodzie rówieńskim

  • Karasin (obwód rówieński)

    Karasin (obwód rówieński)

    Wprowadzenie do historii Karasina

    Karasin to malownicza wieś położona w obwodzie rówieńskim na Ukrainie, w rejonie sarneńskim. Jest częścią hromady Klesów i w 2021 roku liczyła około 678 mieszkańców. Historia tej wsi jest bogata i złożona, sięgająca czasów, gdy tereny te były częścią II Rzeczypospolitej, co miało wpływ na rozwój społeczności lokalnych oraz ich kulturę.

    Karasin w okresie międzywojennym

    W latach 1918-1939 Karasin znajdował się w granicach II Rzeczypospolitej. W tym czasie wieś należała do gminy Lubikowicze, a administracyjnie wchodziła w skład powiatu sarneńskiego w województwie wołyńskim. Ten okres był czasem intensywnego rozwoju, kiedy to nastąpiły zmiany w strukturze społecznej oraz gospodarczej regionu.

    Życie codzienne mieszkańców

    Mieszkańcy Karasina prowadzili głównie życie rolnicze, co było typowe dla wielu wsi w tamtym czasie. Uprawa ziemi oraz hodowla zwierząt stanowiły podstawowe źródło utrzymania. Wieś była znana z gościnności swoich mieszkańców oraz z tradycji ludowych, które kształtowały się na przestrzeni lat. Mimo trudnych warunków, społeczność potrafiła utrzymać swoje zwyczaje i przekazywać je kolejnym pokoleniom.

    Okupacja niemiecka i pomoc Żydom

    Czas II wojny światowej przyniósł ze sobą wiele cierpień i tragedii. W czasie okupacji niemieckiej, mieszkańcy Karasina wykazali się niezwykłą odwagą i empatią wobec prześladowanych Żydów. Rodziny Tyszkoweciów oraz Kuriszków ukrywały Żydów – rodzinę Bodniuków-Kratzmanów oraz Naftalego Perelmutera, zapewniając im schronienie i niezbędne produkty do życia.

    Postawa moralna mieszkańców

    Ich działania zostały docenione po wojnie, gdy w 2005 roku Instytut Jad Waszem przyznał im tytuł Sprawiedliwych wśród Narodów Świata. To wyróżnienie jest świadectwem ich humanitarnej postawy oraz odwagi w obliczu zagrożenia życia własnego i swoich bliskich. Pomoc udzielona Żydom jest przykładem tego, jak nawet w najciemniejszych czasach można znaleźć ludzką życzliwość i solidarność.

    Trudne czasy po wojnie

    Po zakończeniu II wojny światowej sytuacja w Karasinie była nadal napięta. W 1944 roku doszło do tragicznych wydarzeń, kiedy to Iwan Kuriszkę został zamordowany przez ukraińskich nacjonalistów. Dwa lata później, w 1946 roku, życie straciła Ustyna Tyszkoweć – kolejna osoba związana z pomocą dla Żydów. Te tragiczne wydarzenia wpłynęły na atmosferę we wsi i pozostawiły trwałe ślady w pamięci mieszkańców.

    Karasin dzisiaj

    Dziś Karasin jest spokojną miejscowością, której mieszkańcy pielęgnują swoją historię oraz tradycje. Wieś stara się zachować pamięć o wydarzeniach sprzed lat, a lokalne inicjatywy mają na celu upamiętnienie bohaterskich czynów tych, którzy narażali swoje życie dla dobra innych. Społeczność współczesnego Karasina czerpie z bogatego dziedzictwa kulturowego oraz historycznego, które wpływa na jej tożsamość.

    Kultura i

    Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).

  • Mutwica

    Mutwica

    Wprowadzenie do Mutwicy

    Mutwica to malownicza wieś położona na Ukrainie, w rejonie zarzeczniańskim obwodu rówieńskiego. Znajduje się ona około 10 kilometrów na północny zachód od Zarzecznego, nad kotliną odnogi Prypeci, w obrębie rady wiejskiej Moroczna. W 2019 roku populacja Mutwicy wynosiła 593 mieszkańców. Historia tej miejscowości jest bogata i sięga czasów przed rozbiorami Polski, kiedy to leżała w powiecie pińskim województwa brzeskolitewskiego Rzeczypospolitej.

    Historia Mutwicy

    Mutwica ma długą historię, która sięga XVII wieku. Wtedy to wraz z pobliskimi Niańkowiczami wieś była własnością rodziny Nielubowiczów-Tukalskich herbu Kościesza. Właścicielem był m.in. Józef Nielubowicz-Tukalski, który pełnił funkcję prawosławnego metropolity kijowskiego w latach 1663-1676. To właśnie on przyczynił się do rozwoju regionu poprzez wsparcie lokalnych inicjatyw.

    W drugiej połowie XIX wieku, po powstaniu styczniowym, majątek Mutwicy został przekazany Władysławowi Nielubowiczowi-Tukalskiemu, który przeprowadził znaczne zmiany w istniejącym budynku mieszkalnym. Przekształcił prostokątny drewniany dom na okazały dwór, który wyróżniał się obszernym gankiem podtrzymywanym przez sześć kolumn oraz trójkątnym szczytem z herbem rodziny. Obok głównego budynku znajdowała się oficyna, również utrzymana w tym samym stylu.

    Warto zaznaczyć, że mimo braku formalnego parku otaczającego dwór, teren wokół niego zdobiły wiekowe drzewa, takie jak stuletnie jałowce, które nadawały miejscu wyjątkowy charakter. Ostatnim właścicielem majątku był Hieronim Nielubowicz-Tukalski, syn Stanisława i Anny Korsaków, urodzony w Mutwicy. Dwór przetrwał do czasów II wojny światowej.

    Mutwica w okresie międzywojennym

    Po zakończeniu I wojny światowej i ustabilizowaniu się granic polsko-radzieckich w 1921 roku, Mutwica wróciła do Polski jako część gminy Moroczna w powiecie pińskim województwa poleskiego. W okresie tym wieś była związana z parafią prawosławną Opieki Matki Boskiej w pobliskich Niańkowiczach. To właśnie wtedy miały miejsce istotne zmiany społeczne i gospodarcze wpływające na życie mieszkańców.

    W latach 30. XX wieku Mutwica była miejscem intensywnej działalności społecznej. Mieszkańcy angażowali się w różne inicjatywy lokalne, a wieś zaczęła rozwijać swoje struktury edukacyjne i kulturalne. Mimo trudnych czasów politycznych, społeczność potrafiła zjednoczyć się wokół wspólnych celów i wartości.

    Mutwica po II wojnie światowej

    Po zakończeniu II wojny światowej Mutwica znalazła się w granicach ZSRR. W wyniku zmian politycznych oraz granicznych wieś przeszła wiele transformacji. Po uzyskaniu przez Ukrainę niepodległości w 1991 roku Mutwica stała się częścią nowego państwa ukraińskiego.

    Dzięki temu mieszkańcy zaczęli odbudowywać lokalną społeczność oraz infrastrukturę. Z biegiem lat wieś modernizowała się, a dawny majątek rodziny Nielubowiczów-Tukalskich stał się częścią lokalnej historii i kultury regionu.

    Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).