Gottlieb Hering: Życie i Zbrodnie
Gottlieb Hering, urodzony 2 czerwca 1887 roku w Warmbronn, był jednym z najbardziej kontrowersyjnych i brutalnych komendantów obozów zagłady podczas II wojny światowej. Jego życie to przykład tragicznej transformacji – od policjanta walczącego z nazizmem do jednego z kluczowych uczestników holokaustu. Hering był komendantem obozu zagłady w Bełżcu, gdzie pod jego dowództwem zginęły setki tysięcy Żydów. Jego historia jest nie tylko świadectwem ludzkiego okrucieństwa, ale także refleksją nad mechanizmami poparcia dla reżimów totalitarnych.
Młodość i Wczesna Kariera
Hering pochodził z katolickiej rodziny i rozpoczął edukację, która zakończyła się w wieku 14 lat. Po ukończeniu dwuletniego kursu zawodowego w rolnictwie, w latach 1907-1909 odbył służbę wojskową. Po jej zakończeniu zaciągnął się do armii na kolejne trzy lata, a następnie przeszedł do policji. Pracując w Heilbronn jako funkcjonariusz Schutzpolizei, uczestniczył w różnych akcjach kryminalnych. W 1914 roku ożenił się i doczekał się syna. W czasie I wojny światowej odznaczono go za odwagę na polu bitwy.
Okres Międzywojenny
Po zakończeniu I wojny światowej Hering rozpoczął pracę w policji w Stuttgarcie, gdzie wstąpił do Socjaldemokratycznej Partii Niemiec, co było sprzeczne z obowiązującym prawem zakazującym członkostwa funkcjonariuszy policji w partiach politycznych. Szybko awansował na komisarza kryminalnego, jednak jego działalność antynazistowska przyciągnęła uwagę lokalnych nazistów. Dzięki protekcji Christiana Wirtha, który wkrótce stał się jego sojusznikiem, Hering uniknął usunięcia z policji i stał się zwolennikiem nazizmu.
Służba podczas II Wojny Światowej
Wraz z wybuchem II wojny światowej Hering został przeniesiony do Gdyni, gdzie pracował w prezydium policji. Z czasem zaangażował się w akcję T4, program eksterminacji osób chorych psychicznie i niepełnosprawnych umysłowo. Rozpoczął swoją działalność jako „urzędnik stanu cywilnego”, sporządzając fałszywe akty zgonu dla ofiar tego brutalnego programu. Jego kariera nabrała tempa, gdy w sierpniu 1942 roku zastąpił Wirtha na stanowisku komendanta obozu zagłady w Bełżcu.
Bełżec: Obóz Zagłady
Hering objął komendę nad obozem w Bełżcu w momencie największego natężenia akcji eksterminacyjnej. Liczby mówią same za siebie: według różnych źródeł, za jego rządów zgładzono od 320 tys. do 330 tys. Żydów. Hering stosował metody zastraszenia i brutalności wobec zarówno więźniów, jak i swoich podwładnych. Osobiście rozkazywał egzekucje więźniów oskarżonych o wykroczenia przeciwko regulaminowi obozowemu.
Jego brutalne metody obejmowały wymuszanie udziału esesmanów w egzekucjach oraz stosowanie okrutnych kar wobec tych, którzy mu się sprzeciwiali. Hering miał także osobiste preferencje dotyczące torturowania więźniów; jednym z jego ulubionych sposobów było przywiązywanie ofiar do samochodu i zmuszanie ich do biegu za nim.
Akcje Pacyfikacyjne i Brutalność
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).