Wstęp
Lejkowiec pełnotrzonowy, znany naukowo jako Craterellus undulatus, to interesujący gatunek grzyba, który zalicza się do rodziny kolczakowatych (Hydnaceae). Charakteryzuje się on unikalnymi cechami morfologicznymi oraz specyfiką swojego występowania. W artykule tym przyjrzymy się bliżej jego systematyce, budowie, siedliskom oraz znaczeniu w ekosystemie i dla ludzi.
Systematyka i nazewnictwo
Lejkowiec pełnotrzonowy został po raz pierwszy opisany w 1801 roku przez znanego mykologa Christiana Hendrika Persoona, który nadał mu nazwę Merulius undulatus. Zmiana nazwy na obecną miała miejsce w 2021 roku, kiedy to E. Campo i Carlo Papetti dokonali aktualizacji klasyfikacji. Gatunek ten ma wiele synonimów, które sięgają ponad 30 różnych nazw. W Polsce Komisja ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów zdecydowała o nadaniu mu aktualnej nazwy w 2025 roku; wcześniej znany był jako lejkowniczek pełnotrzonowy, co zostało ustalone przez Barbarę Gumińską i Władysława Wojewodę w 1983 roku.
Morfologia
Kapelusz
Kapelusz lejkowca pełnotrzonowego ma średnicę od 1 do 5 centymetrów i wyróżnia się płaskim, lejkowatym kształtem. Jego powierzchnia jest nierówna, a brzeg pofałdowany i kędzierzawy. Kolor kapelusza oscyluje pomiędzy szaro-brązowym a ciemnobrązowym, a w niektórych przypadkach może przybierać niemal czarną barwę. Często można zaobserwować zjawisko zrastania się sąsiednich kapeluszy, co dodaje mu charakterystycznego wyglądu.
Hymenofor
Na spodniej stronie kapelusza znajduje się hymenofor, który zbiega na trzon grzyba. Ma on szarobeżowy lub popielatoszary kolor z delikatnym popielatym odcieniem. W odróżnieniu od innych grzybów, nie ma on postaci klasycznych blaszek ani listewek; zamiast tego występują tam żyłki oraz zmarszczenia.
Trzon
Trzon lejkowca pełnotrzonowego osiąga wysokość od 3 do 6 centymetrów oraz grubość od 3 do 8 milimetrów. Jego kształt jest lejkowaty i zwęża się ku podstawie. Zazwyczaj trzon jest spłaszczony i podłużnie wklęsły, a jego powierzchnia gładka i pofałdowana. Często trzon jest tej samej barwy co kapelusz lub nieco jaśniejszy. Charakteryzuje go również pełny trzon.
Miąższ i zarodniki
Miąższ lejkowca jest chrząstkowaty i ma barwę od blado-brązowej do szarej. Zapach tego grzyba jest niewyraźny, a smak łagodny, co sprawia, że jest on mniej intensywny niż niektóre inne gatunki grzybów jadalnych. Zarodniki mają białą barwę oraz owalny kształt, osiągając rozmiary od 8 do 10 mikrometrów długości oraz 5 do 7 mikrometrów szerokości.
Gatunki podobne
Lejkowiec pełnotrzonowy może być mylony z innymi gatunkami gr
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).