„`html
Kaplica Zadzika na Wawelu
Kaplica biskupa Jakuba Zadzika, znana również jako kaplica Kościeleckich, to jedna z dziewiętnastu kaplic znajdujących się w katedrze wawelskiej. Jej lokalizacja w południowej części ambitu sprawia, że jest często odwiedzana przez turystów oraz pielgrzymów, którzy pragną podziwiać nie tylko piękno architektury, ale także bogatą historię tego miejsca. Kaplica jest położona pomiędzy kaplicami Konarskiego a Jana Olbrachta, co czyni ją częścią ważnego kompleksu sakralnego.
Historia Kaplicy Zadzika
Budowa kaplicy rozpoczęła się w połowie XIV wieku, co czyni ją jednym z starszych obiektów na Wawelu. W pierwszej ćwierci XVI wieku przekształcono ją w kaplicę grobową dla podskarbiego koronnego Andrzeja Kościeleckiego, który zmarł w 1515 roku. Testament biskupa Jakuba Zadzika z 1640 roku przewidywał przeznaczenie znacznej sumy pieniędzy na przebudowę kaplicy, jednak nie określił on miejsca swojego pochówku. Po jego śmierci w 1642 roku, ostatecznie spoczął on w tej właśnie kaplicy.
W 1645 roku kanonik Aleksander Brzeski, jako wykonawca testamentu Zadzika, wystąpił z prośbą o zgodę na modernizację obiektu. Kapituła wyraziła zgodę na prace renowacyjne 19 lipca tego samego roku. Okazało się, że biskup przeznaczył na ten cel 1000 florenów. W wyniku tych działań rozpoczęto prace budowlane, które zakończono w 1647 roku. W trakcie renowacji część wyposażenia kaplicy została przeniesiona do innych kościołów, co świadczy o jej historycznym znaczeniu i wpływie na ówczesną architekturę sakralną.
Architektura Kaplicy Zadzika
Wygląd zewnętrzny
Konstrukcja kaplicy Zadzika jest oparta na rzucie kwadratu, który wieńczy efektowna kopuła. Budowla stanowi doskonały przykład harmonijnego połączenia stylów gotyckiego i renesansowego. Elewacja zewnętrzna jest zdobiona geometrycznymi motywami wykonanymi w tynku. Centralny punkt stanowi okno otoczone pilastrami toskańskimi, które wspierają belkowanie. Otwór okienny ma półkolisty kształt i jest ozdobiony rozglifieniem, co nadaje całości elegancji.
Kopuła, pozbawiona tamburu, pokryta jest miedzianą blachą i zwieńczona latarnią z oknami ujętymi wolutami. Całość wieńczy złocony krzyż umieszczony na kuli, stanowiący widoczny akcent w panoramie Wawelu.
Wnętrze kaplicy
Do wnętrza kaplicy prowadzi barokowy portal z półkolistym zamknięciem. Wejście flankują dwa pilastry, a nad nim znajduje się przyczółek oraz owalne okno z krzyżem. Dekoracje portalu wzbogacają przedstawienia aniołów oraz motywy roślinne i figuralne.
W drzwiach umieszczona jest brązowa krata w stylu ażurowym, której dolna część zajmuje bramka zwieńczona tympanonem z symbolem maryjnym. Górna część kraty zawiera tympanon z herbem Korab, podtrzymywanym przez anioły. Te elementy rzeźbiarskie dodają wnętrzu majestatyczności oraz odzwierciedlają zamiłowanie do detali charakterystyczne dla epoki baroku.
Ołtarz i pomnik nagrobny
Wnętrze kaplicy
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).